“Oberyn had been her only and truest friend, he was different from everyone else. While everyone else saw a fragile sickly girl, Oberyn saw the strength and iron underneath it. What would you say now brother? Am I still as strong and fierce as you once claimed me to be? Or have I become a pitiful lady?”
The quote is from an Elia fic that I’m currently working on!!
son zamanlarda birçok şeyden emin olamıyorum iyi miyim bilmiyorum kötü müyüm onu da bilmiyorum sadece içsel bir boşluğun içinde savruluyor gibi hissediyorum. bunu açıklayamıyorum çünkü açıklamaya çalışırken yıpranıyorum kendimi ifade edemediğim için değil, açıklamak veya açıklamamak kimin umurunda hissettiklerimin kimse için hiçbir önemi yok ve biliyorum ki bir bütünün ardını göremeyen insanlar için seni anlamalarını beklemek güç olur. hayatım nasıl, nasıl gidiyor, neler olacak bilmiyorum. elimden gelenden daha fazlasını veriyorken düştüğüm yerlerden kalkamamak üzücü bir his taşıyor, görünürde güçlü gibiyim ama ufak bir esintide darmadağın oluyorum, her şey çok derin ve boğazımın etrafına dolanmış eller beni boğmaya çalışıyor gibi hissediyorum.
Nolurdu ben de omuzlarım sarsıla sarsıla ağlasaydım, sırtıma bir yastık daha konsaydı ve en güzel köşe bana ayrılsaydı da her şeyi kendi başıma halletmek zorunda kalmasaydım.
